|
 جواني بیست و سه ساله بود
وقتي اولين منبر را رفت
يك منبر سياسي!
و چه هم همه اي برپاشد.
رضا شاه گفته بود :
"اين جوانك كه بود كه آشوب به پاكرد!"
"شرح دعاي سحر "را كه نوشت
بي نام و نشان ناشري چند نسخه اي چاپ كرد
علما راه افتاده بودند دنبال نويسنده اش
مي گفتند: اين مطالبش خيلي عميق است!
خیلی!
آقا روح الله ساعت حوزه بود
وقتي مي آمد هشت صبح بود
و چون مي رفت، دوازده
طلبه ها ساعت هايشان را به وقت روح الله
كوك مي كردند
استادي كه اخلاق و فلسفه را
باهم خوب درس بدهد كم پيدا مي شود
جدال تاريخي عقل و عشق
در وجود او پايان يافته بود!
آقاي بروجردي اورا امين خودش مي دانست
در كارها با او مشورت مي كرد
همه مي گفتند: آقا روح الله وزير امور خارجه است!
نيم شب ريختند در حياط
عصبي و فرياد زنان!
همه را ترساندند.
در ايوان جانمازش پهن بود
ازهمان بالای ايوان صداشان كرد ؛ "
روح الله خميني منم، با بقيه چكار داريد !؟ "
در مقابل دنيا ايستاده بود
در مقابل مردم مي نشست
اشك مادران شهيد زانوانش را خم مي كرد!
خم به ابرو نياورد
در برابر مرگ
اقرار فرمود که:
"با قلبي آرام وضميري مطمئن به فضل خدا
از خدمت خواهران و برادران مرخص
و به سوي جايگاه ابدي سفر مي كنم "
اين داستان آخرين امامزاده قرن ما بود!
دوازده بهمن هشتاد و هشت به احترام قدمهای امام تحریر شد.
|
